πρώτο μέρος για την ιστορία του Αγίου Βαλεντίνου

Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας των ερωτευμένων. Επίκεντρο η 14^η Φεβρουαρίου, ημέρα του «Αγίου Βαλεντίνου».

Στην πραγματικότητα όμως την μέρα αυτή, δεν γιορτάζεται η μνήμη του συγκεκριμένου αγίου, ο οποίος άλλωστε δεν μνημονεύεται στα επίσημα χριστιανικά εορτολόγια, καθολικό και ορθόδοξο. Αυτό που γιορτάζεται είναι ο έρωτας, ο Έρως, που στην Ελληνική μυθολογία ήταν θεός. Ήταν ο καρπός της θεάς της ομορφιάς, Αφροδίτης, και του θεού του πολέμου, Άρη.

Οι ρίζες του συγκεκριμένου εορτασμού χάνονται στα βάθη του χρόνου, φτάνοντας μέχρι την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τότε, την 14^η Φεβρουαρίου πραγματοποιούνταν εκδηλώσεις  προς  τιμήν της θεάς Juno, η οποία ήταν προστάτιδα της οικογένειας, των γυναικών και της συζυγικής αγάπης και πίστης(αντίστοιχη της Ήρας). Την επόμενη μέρα άρχιζα η γιορτή Λουμπερκάλια μια παγανιστική γιορτή αφιερωμένη στην γονιμότητα και στον έρωτα.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις της εποχής, οι ζωές των νεαρών αγοριών και κοριτσιών ήταν αυστηρά διαχωρισμένες. Όμως, την μέρα αυτή, την περνούσαν μαζί. Κατά τη διάρκεια της Λουμπερκάλια, τα κορίτσια έγραφαν το όνομά τους σε έναν κλήρο που τον τοποθετούσαν σε ένα βάζο. Κάθε αγόρι επέλεγε έναν από τους κλήρους, διαλέγοντας έτσι την κοπέλα που θα τον συνόδευε σε όλη τη  διάρκεια της γιορτής. Πολλές φορές το ζευγάρωμα αυτό των παιδιών κρατούσε ένα ολόκληρο χρόνο και συχνά τα ζευγάρια ερωτεύονταν και κατέληγαν σε γάμο.

Στις 14 του μήνα γιορτάζουν σε όλο τον κόσμο οι ερωτευμένοι.  Η ιδέα καθιερώθηκε από τους Γάλλους κι από εκεί ξεκίνησε, με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, που είναι προστάτης της αγάπης. Αυτός ο περίφημος άγιος χρίστηκε προστάτης των ερωτευμένων όταν ο πάπας Γελάσιος, το 496 μ.Χ., μετέφερε τα Λουμπερκάλια, μια μέρα πριν, ώστε να σταματήσει η λατρεία τους.

Στην Ελλάδα, ο εορτασμός της 14^ης Φεβρουαρίου, σαν ήμερα των ερωτευμένων, καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1977.